آزمایش شنوایی ، آزمایشی است که در آن میزان شنوایی توسط فردی به نام ادیولوژیست اندازه گیری می شود.ابتدا در مورد وضعیت شنوایی و گوش سوالاتی پرسیده می شود.سپس گوش معاینه شده و وضعیت گوش خارجی و میانی بررسی می گردد.در این مرحله فرد وارد اتاق اکوستیک (ضد صوت) می شود و هدفون مخصوصی روي گوش  او گذاشته می شود و صداهای شبیه بوق يا سوت به گوش  ارسال می گردد. سپس برای بررسی درک گفتار، یک سری کلمات برای فرد خوانده می شود و از او خواسته می شودکه آنها را تکرار کند.

ادیوگرام  نتیجه آزمایش شنوایی است. به عبارت دیگر در نمودار ادیوگرام مقادیر فرکانس و شدت صداهایی که فرد آنها را می شنود، ثبت می گردد.این کار با گذاشتن یک هدفون که صداهای بوق مانندی را به گوش ارسال مي كند ، انجام می شود. در این حالت فرد به محض شنیدن صدا ، دکمه ای را فشار می دهد ، به تدریج این صداها آهسته تر می گردد و این کار تا زمانی که فرد بتواند ضعیف ترین صداهای ممکنه را بشنود ادامه می یابد.آستانه های شنوایی (حداقل صدای قابل شنیدن) بر روی ادیوگرام و برای هر گوش به طور جداگانه ثبت می شود .

آزمون گفتار این آزمون به ادیولوژیست کمک می کند تا قدرت درک گفتار شخص را تعیین کند.ابتدا مجموعه ای از کلمات دو سیلابی به گوش فرد ارائه شده و به تدریج شدت آنها کم می شود، کمترین شدتی که فرد قادر به تشخيص و تکرار صحیح کلمات باشد، معین می گردد.سپس مجموعه ای از کلمات یک سیلابی به گوش ارائه شده و از فرد خواسته می شود تا آنها را تکرار کند . این صداها در حدی هستند که به راحتی شنیده می شوند . سپس درصد کلمات درست تکرار شده تعیین می گردد.برخی آزمایشات گفتاری با ارائه یک سر و صدای هم زمان با گفتار انجام می گیرند که این حالت درسـت شبیه شـنیدن در یک محیط شلوغ و پر سر و صدا مانند رستوران یا کنار یک خیابان پر ترافیک است.